Τόπο στα νιάτα

Στο σημερινό άρθρο θα ασχοληθούμε με το θέμα των νεαρών ποδοσφαιριστών στις ελληνικές ομάδες, με το ποια πρόοδος έχει σημειωθεί ως τώρα σε αυτό και με το ποιά ακόμα στοιχειώδη πράγματα πρέπει να γίνουν για να μπει η ανάπτυξη των ελληνικών ταλέντων στο σωστό
δρόμο. Όλα αυτά με αφορμή το χθεσινοβραδινό

παιχνίδι της ομάδας νέων του Ολυμπιακού κόντρα στην αντίστοιχη της Άστον Βίλα για τον θεσμό των NextGen Series, ένας θεσμός που ουσιαστικά είναι μια αντιγραφή του Champions League και μόνο στόχο έχει την ανάδειξη των νεαρών ποδοσφαιριστών ανά την Ευρώπη μέσα από μια σειρά πολύ ανταγωνιστικών παιχνιδιών.(Για την ιστορία, ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με σκορ 0-1 και αποκλείστηκε στους ‘8’ του θεσμού μετά από μια αξιοπρεπέστατη εμφάνιση.) Απορίας άξιο το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός είναι η μόνη ελληνική εκπροσώπηση στη διοργάνωση!

Ας αρχίσουμε, λοιπόν, με την πρόοδο στο θέμα της ανάδειξης νέων ελλήνων παιχτών και με το αν αυτή υπάρχει. Κατά αρχάς ναι, είναι δεδομένο ότι υπάρχει πρόοδος και αυτό πηγάζει κυρίως από το ότι όλο και περισσότεροι νέοι εκτίθενται στην πρώτη ομάδα. Μήπως, όμως, υπερβολικά? Μήπως δεν είναι όλοι έτοιμοι να προσφέρουν στην ομάδα, αλλά και στον εαυτό τους? Μήπως υπάρχει κίνδυνος πολλά από αυτά τα παιδιά να ‘καούν’? Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι ναι, αλλά ο προπονητής ανταπαντάει «και εγώ τι πρέπει να κάνω να μην κατεβάσω ομάδα?». Είναι κρίμα, λόγω της κάκιστης οικονομικής κατάστασης, να ξέρεις ότι όλα αυτά δεν θα έπρεπε να γίνονται, αλλά να μην μπορείς να κάνεις τίποτα γι’αυτό. Να βλέπεις αυτά τα παιδιά να δίνουν ότι έχουν και δεν έχουν, να ανταμείβονται ελάχιστα και να τους ζητούνται ολοένα και περισσότερα.

Η κρίση στις διοικήσεις των διαφόρων ΠΑΕ έρχεται να προσθέσει και ένα άλλο πρακτικό ζήτημα, αυτό των αθλητικών εγκαταστάσεων. Βέβαια, και πολύ πριν η οικονομική αβεβαιότητα χτυπήσει το ποδόσφαιρο η βελτίωση αυτού του τομέα ήταν μηδαμινή. Είναι απαραίτητο να κατασκευαστούν οι κατάλληλες υποδομές, οι οποίες θα στεγάζουν μέσα τους σύγχρονες εγκαταστάσεις στις οποίες θα γίνεται πραγματική δουλειά. Τα παιδιά αυτά είναι ανάγκη να χτίσουν φοβερή φυσική κατάσταση, άλλωστε πρόκειται για επαγγελματίες αθλητές, και όχι μόνο. Γι’αυτό το έργο του προπονητή της 2^ης ομάδας γίνεται όλο και πιο απαιτητικό και χρειάζονται άτομα ικανά σε αυτές τις θέσεις που δεν πρέπει να υποτιμούν σε καμία περίπτωση το ρόλο τους. Αλλά για να καταλάβει κανείς το πόσα έτη πίσω σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες/ομάδες βρισκόμαστε, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι πολλές ομάδες 1^ης κατηγορίας δανείζονται ακόμα γήπεδα, γιατί τα δικά τους δεν είναι κατάλληλα και άλλες πάλι μη έχοντας τη δυνατότητα να νοικιάσουν γήπεδο καταλήγουν να παίζουν σε γήπεδα/χωράφια! Εδώ να αναφέρουμε ότι μόνο ο Ολυμπιακός έχει δημιουργήσει ένα κάποιο καλό σύστημα(σίγουρα όχι τέλειο) και αυτό τα τελευταία 2 χρόνια, με τον Παναθηναϊκό να ακολουθεί με  διαφορά. Ακόμα στον Παοκ έχει προαναγγελθεί από τον κ.Σαββίδη η ανάπτυξη των αθλητικών τους εγκαταστάσεων με σκοπό την ανάδειξη των νέων παιδιών. Ελπίζουμε όλοι στην σύντομη πραγματοποίηση του σχεδίου του για το καλό όλων!

Ίσως το σημαντικότερο για το τέλος. Η παιδεία. Λέξη άγνωστη για πολλούς Έλληνες σήμερα ποδοσφαιριστές και μη. Θα μου πείτε «Καλά πλάκα με κάνεις?? Που κολλάει η παιδεία τώρα με τη μπάλα?». Παντού! Η γενικότερα κακή νοοτροπία απέναντι στο άθλημα πηγάζει από την παιδεία των ανθρώπων και συγκεκριμένα των φιλάθλων, των παιχτών, των προπονητών, των προέδρων. Από εκεί πηγάζουν τα στημένα παιχνίδια, οι κακιές διαιτησίες, ο χουλιγκανισμός, τα συμφέροντα κάτω από το τραπέζι κτλ… Και πηγαίνοντας στο θέμα μας που είναι η νέα γενιά ποδοσφαιριστών βγάζει κανείς άμεσα το συμπέρασμα ότι είναι το λιγότερο επιβεβλημένο αυτά τα παιδιά να αποκτήσουν ηθική, ανθρωπιστική, ιστορική παιδεία και όχι μόνο ποδοσφαιρική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ημερών, ο κ.Κατίδης, ο οποίος κατάφερε με μία άθλια κίνησή του να διχάσει ποδοσφαιρικό και πολιτικό κόσμο μέσα σε μια νύχτα, κίνηση που κατά τη γνώμη μου πηγάζει από το πολύ απλό γεγονός, ότι ο άνθρωπος είναι ανιστόρητος! Είναι απαραίτητο όλα αυτά τα παιδιά να ελέγχονται και να καθοδηγούνται όχι μόνο στις ποδοσφαιρικές, αλλά και στις σχολικές τους υποχρεώσεις. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η έννοια του επαγγελματία ποδοσφαιριστή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την παιδεία του. Φυσικά σε άλλες ομάδες που κατοικούν προφανώς σε κάποιο άλλο μακρινό και εξωτικό κόσμο αυτό το έχουν καταλάβει από καιρό και έχουν διαμορφώσει έτσι το σύστημα τους ώστε το πρόγραμμα της σχολικής εκπαίδευσης των νέων να εντάσσεται μέσα σε αυτό της ποδοσφαιρικής εκπαίδευσης, Και σε περίπτωση που αποτύχεις σε ένα από τα 2 προγράμματα τότε πολύ απλά δεν τους κάνεις!

Και εγώ και πολλοί άλλοι φίλαθλοι του αθλήματος ευχόμαστε και ελπίζουμε ότι επιτέλους κάποιες από τις υποσχέσεις προέδρων και πολιτείας θα γίνουν σύντομα πραγματικότητα, γιατί η ανάγκη για μια νέα φουρνιά είναι ολοφάνερη. Παρόλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να κρύψω την απαισιοδοξία μου και να πω ότι πολλά από αυτά θα παραμείνουν υποσχέσεις και ότι για άλλη μια φορά θα φανεί ότι οι περισσότεροι είναι ανίκανοι να προσφέρουν ουσιαστικά.